1 . در لسان العرب و تاج العروس ، به جاى الرّمداء ، الرّمد به فتح « ر » و سكون « م » آمده و در آنها ياد شده است كه « الرّمد » آبى بوده است كه آنگاه كه جميل عذرى نزد پيامبر آمد ، پيامبر خدا ( ص ) آن را به وى اقطاع كرد ( لسان 3 / 183 « رمد » ؛ تاج العروس 7 / 119 ) . بنو الرّمداء دو قبيله از قبايل تازيان بوده‌اند ( تاج العروس 7 / 117 ) . - م . ( 1 ) 231 اقطاعى براى سعيد بن سفيان رعلى ابن سعد ، ج 1 / 2 ص 34 ( ش 63 ) ؛ عمخ ش 54 ؛ بث 2 / 309 زير عنوان سعيد بن سفيان الرّعينى . اين ، آن چيزى است كه پيامبر خدا ( ص ) به سعيد بن سفيان رعلى داده است : وى خرمابنهاى السّوارقيّه و كاخ آن را به او داد و هيچ كس را در آنها بر وى حقّى نيست . هركس در برابر وى به حق خواهى برخيزد ، حقّى نخواهد داشت ؛ و حقّ سعيد بن سفيان ، درست و استوار است . و ( اين فرمان را ) خالد بن سعيد نوشت . ( 2 ) 232 براى خزيمة بن عاصم بن فطن عكلى عمخ ش 44 ( به نقل از ابن قانع ) . مقابله كنيد : أنساب الأشراف ، بلاذرى ( خطّى استانبول ) 2 / 787 . به نام خداوند بخشايندهء بخشايشگر از محمّد فرستادهء خدا براى خزيمة بن عاصم : همانا من تو را با عنوان : مأمور گردآورى زكات مردم قبيلهء خودت ، گسيل داشته‌ام ؛ ولى نبايد ايشان در تنگنا يا مورد ستم قرار گيرند .